O artystce ...

„Risor, Stawanger – te w Norwegii. Polskie Mazury, Kaszuby, drewniane kościółki z Dębna, Grywałtu, Powroźnika. Murowany Frombork. Perły sztuki budowlanej Taszkientu i Buchary. A od wielu lat – ukochany Rasztów niopodal Warszawy,

Miejsca konkretne. Inspirujące malarstwo i rysunek artystki. Miejsca widziane. Przeżyte także poprzez dzieła sztuki. Wiele z nich to pejzaże Mazowsza, niby mało efektowne, ale przecież tak inspirujące nigdyś Chełmońskiego i Chopina.

Maria Bierzyńska w swych obrazach i rysunkach zawiera nie tylko tę prawdę zewnętrzną miejsca – ale przede wszystkim prawdę przeżycia, uczucia kontemplacyjnego podziwu oraz chęć intuicyjnego zbliżenia się do tajemnic natury. Natury w postaci pejzażu czy też jego mikrozbliżenia. Refleksyjność i kreatywność sytuują te twórczość daleko od realistycznego widzenia. 

W każdej pracy wyczuć można charakterystyczny, właściwie tylko tej twórczości koloryt, nastrój, klimat indywidualnej bardzo aury. Uczennica samego Kulisiewicza, o znakomitym warsztacie, poszła tak dalece własną drogą, iż trudno bez tej wiedzy odczuć wpływ wielkiego pedagoga. Zasłuchując się często w muzyce lub poddając fascynacjom płynącym z natury artystka tworzy wielce indywidualny świat, w którym uwrażliwia i spotyka się dukt linii miękkiej, urywanej albo wielokrotnie zasupłanej, dookreślonej świetlistą plamą ulubionego błękitu i rozjaśnionego różu. Soczystość ogrodów, oszronione liście, babie lato czy też krystaliczne powietrze nad taflą jeziora zadomowiły się w Jej obrazach na dobre.

Tkaniny rysowane i malowane, rysunki tkane, obrazy naświetlone powietrzem i wodą zdają się tylko potwierdzać o romantycznej genezie tej sztuki. Tak jak romantyczną jest muzyka, która jej towarzyszy.”